در برابر مؤمنان متواضع و در برابر كافران سر سخت و نيرومندند . آرى ، اين نوع خضوع و تذلل كه به فرمان خدا مىباشد ، در واقع خضوع و تذلل در برابر خداست ، اظهار عبوديت و بندگى در پيشگاه اوست زيرا كسى كه به يگانگى و توحيد خالص پروردگار معتقد است و عقيده دارد كه زنده كردن و ميراندن ، آفريدن و روزى دادن ، قبض و بسط ، عفو و عقاب ، همه و همه در دست اوست و از طرف ديگر معتقد است كه پيامبر و جانشينان وى ( 1 ) - بندگانى بيش نيستند ولى بندگان پاك و فرمانبردار و گرامى كه در گفتار ، سبقت به پروردگارشان نمىجويند و هميشه از فرمان وى اطاعت مىكنند . اگر چنين كسى با چنين عقيدهء پاك و بىآلايش آنان را وسيلهء تقرب به پيشگاه پروردگار و شفيع به درگاه وى قرار دهد و آن هم به اذن پروردگار باشد ، از حدود ايمان خارج نگرديده و غير خدا را نپرستيده است و نبايد نسبت شرك به او داد . هر مسلمانى مىداند كه رسول اكرم ( ص ) براى احترام و تجليل ، حجر الاسود را مىبوسيد و دست به آن مىكشيد و به زيارت قبور مؤمنين و شهيدان و افراد صالح مىرفت و در برابر قبور اين افراد مىايستاد و سلام مىگفت و دربارهء آنان دعا مىكرد و صحابه رسول اكرم ( ص ) و مسلمانان دوران‌هاى بعد نيز به همين روش پيش مىرفتند و قبر پيامبر ( ص ) را زيارت مىنمودند و آن قبر مطهر را مىبوسيدند و با آن تبرك مىجستند و رسول اكرم ( ص ) را به درگاه خداوند شفيع مىآوردند ، همان‌طوركه در حال حياتش آن حضرت را شفيع قرار مىدادند و با قبور پيشوايان دينى و بندگان صالح خدا نيز چنين رفتار مىكردند . هيچ‌يك از اصحاب پيامبر ( ص ) و يا از علما و دانشمندان ، اين گونه اعمال را انكار نكرده و مخالفتى با آن نمىنمودند تا روزى كه احمد بن عبد الحليم حرانى معروف به « ابن تيميه » پيدا شد و مسافرت نمودن براى زيارت قبور ، دست زدن به قبور و بوسيدن آن‌ها و شفيع قرار دادن صاحبان قبور را تحريم نمود و كار را به آنجا رسانيد كه با كسانى كه قبر پيامبر ( ص ) را مىبوسيدند و به وسيلهء بوسيدن و دست زدن به قبر آن بزرگوار تبرك مىجستند ، شديدا مخالفت نموده و اين اعمال را گاهى شرك اصغر و گاهى هم شرك اكبر و بدترين نوع شرك معرفى نمود . و چون علما و دانشمندان معاصر « ابن تيميه » عقايد وى را شناختند ، ديدند كه او با آن چه از بديهيات و مسلّمات آئين اسلام است ، مخالفت مىكند و آن چه كه در اسلام ثابت شده است ؛ انكار مىنمايد ، حكم به فسق و گمراهى او دادند زيرا آنان مىدانستند كه روايات فراوانى در تشويق و ترغيب مردم به زيارت قبور مؤمنان و مخصوصا در تشويق به زيارت قبر رسول خدا ( ص ) از آن